demhat-1-2016

Nameyên xatirxwestinê / Demhat Dêrikî

-Ez Diçim:

Gulistana min!ez diçim wê dûriya ji me dûr,wê dûriya mirovan
Bi zindî dadiqurtîne!wê dûriya şevên wê ne wek şevê me,bêhna wê ne wek
Bêhna me,kulilikên wê ne wek yê me û evîna wê ne wek evîna me Gulistan.
Diçim wî welatê bê deng,wan bajarên ziwa,hişk,beyar ku ji hêviyan re dibin goristan!ne bi mine,ne bi destê mine diçim warê rondik û jana.Dixwazim hejartiyê di dojehê de bişkînim!erê gulê,baş dizanim ez ji wê malzarokê hatim,bi wî şîrê mîna berfa zagrosan sipî mezin bûm,di hembêza wê pîroziyê de hatim hejandin Gulistan.Lê çi bikim?Bila ez di nêrîn ferhenga biyaniyê de qereçî bim,lê ezê reng û kakilê te di tenûra dilê xwe de bibim Gulistan

-Emanet gundê me:

Emanet ew gundê me yê bi darên hinar,mişmiş,sêv,tû û gûzan hatî xemlandin.Bila dengê çivîk û bilbilan li gel awaza xuşîna pelan bilind bimînê.Bila ew cokên avê di navbera wan de biherikin û strana jiyanê ji daran re bistrînin.Lê,qet jibîr neke,her sipêdê biçe serê kaniyê û ji wê ava zimzim du kulm av bi navê min û xwe vexwe.Wê demê yê dengê bilûra şivanê dilkovan tevlî dengê axînên dilê te bibe.Lê,li wir nemîne rawestiyayî,rabe,biçe li nava gund bigere,ger tu geriyayî,bila çavên te li xaniya bin da kes wan nedizê û hemû zeriyên me di hembêza xwe de hilgire da kes wan nefroşê gulê.Lê,jibîr neke,bê rawestan çîroka evîna me ji axa gundê me re bibêje Gulistan.

Jibîr neke:

Gulistan,wan bîranînên li gel peyvên ji stêrkên şevên gundê me avis dibûn
û li ser zimanê me di dînatiya evîna me de,ji dayîk dibûn jibîr neke.Wan demên sînorên qedexekirî di nava lêvên me de parçe dibûn û em di nava jiyanê de diçûn hey diçûn jibîr neke.Jibîr neke dema ahînên me eniyên tirsan dişkandin û xweşawazên hezkirina me di çavên hingivîn û di çavên reng zerî de bilind dibû,tevlî xuşîna pelên dara gûzê dibû.wan şevên ku tu bi hemû ciwaniya xwe dihatî û tevlî ciwaniya min dibûyî,jibîr neke.na na jibîr neke can!Bila li bîra te be,çawa di wan şevan de,hemû peyvên Bekoyan di yekbûna me de difetisîn,dixeniqîn,dimirin!Van tevan di gelî û newalên dilê xwe de biçîne,bila tim şîn bin û bila ava dilê te bibe çem û rûbar û wan av bide gulê.

Negrî:

Dizanim,dema kevokên min di pencereya te ya vekirî re derbasî mezela te bûn û li ser destê te yê narîn danîn û hilma min pêşkêşî sipîcanê te kirin û te bi rûkê heyvgeşî û bi wan çavên stêrkî peyvên min xwendin,wê payîz zû werê,yê pelên daran biweşin û yê zivîstan konê xwe li ser rûkê te vedê.Wê demê stêrk yê ji çavê te barkin û yê baran ji wan ewrên reşgiran bibarin.ew baran yê firmêskên çavê te bin.Lê,hêvî dikim negrî,firmêsk li dêmên te nayên,piştxûzî li lêvên te nayên.negrî,birîna dilê min nekole, janên min pirtir neke.lewre ji girî hez nakim.ez diçim,bi xatrê te gulê.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *